Pizkundea aztertzeko, lehenik eta behin, bereizi behar dira bi osagai: alde batetik, 2036ra begirako hizkuntza-biziberritzerako estrategia, eta, bestetik, estrategia horri babes soziala, aktibazioa eta indar politikoa emateko mugimendua. Kontseiluaren proposamenak biak uztartu nahi ditu: emaitza neurgarriak lortzeko hizkuntza-politikak eraldatzea eta gizartea aldaketa horren subjektu aktibo bihurtzea. Kontseiluaren abiapuntua da euskararen normalizazio-prozesua moteldu egin dela eta, neurri berririk hartu ezean, atzeraldiaren arriskua dagoela. Horregatik, aurreko hamarkadetako aurrerapenak aitortzearekin batera, hizkuntza-politiketan jauzi bat egiteko beharra planteatzen du.